Een congres dat in veertien talen gevolgd wordt
De spreker staat aan het spreekgestoelte. Iedereen in de zaal luistert in de eigen taal op de eigen telefoon — zonder cabine, zonder ontvangers en zonder dat iemand bij de deur iets uitdeelt.
Een congres met internationaal publiek heeft twee gebruikelijke uitwegen: cabines en tolken betalen per taal en per dag, of de halve zaal de lezing half laten volgen. Dit is een derde, en het vervangt een menselijke tolk niet in alles — dat staat verderop, op zijn plek.
Waar het geluid vandaan komt
Van de tafel in de zaal of van het spreekgestoelte. Op een congres is er al een geluidstechnicus en al een tafel: er wordt een aux afgenomen en verstuurd. Zijn er parallelle zalen, dan is elke zaal een eigen ruimte in het paneel, met eigen talen en eigen link.
Hoe het opgezet wordt
- 1
De technicus haalt een aux-uitgang van de tafel naar het kastje, of het geluid van de software die het evenement al streamt wordt aangesloten.
- 2
Er wordt één ruimte per fysieke zaal aangemaakt, met de talen van die sessies.
- 3
De code komt in het programmaboekje, op het scherm vóór aanvang en op de congreswebsite.
- 4
Achteraf is het transcript van elke sessie beschikbaar en dient het als verslag.
Waarom het bij een congres past
De kosten groeien niet mee met de zaal
Dertig luisteraars of duizend maakt niet uit: berekend wordt het spreken, niet wie luistert. Met cabines is elke extra taal twee extra tolken.
Parallelle zalen
Elke zaal is zelfstandig, met eigen talen en link. Niets te vermenigvuldigen aan apparatuur of personeel.
De dag ervoor besloten
Een taal toevoegen is een wijziging in het paneel, geen aanstelling. Bevestigt een delegatie op het laatste moment, dan voegt u die toe en klaar.
De tekst blijft
Elke sessie laat haar transcript met tijden achter, in elke taal die open stond. Bruikbaar voor verslagen, voor de ondertiteling van de video en voor de zoekfunctie van de congressite.
Wanneer een echte tolk nodig is
Bij een onderhandeling waar één woord een contract verandert, bij een vijandige persconferentie, of wanneer de spreker improviseert, zichzelf onderbreekt en met de zaal grapt. Een menselijke tolk begrijpt de bedoeling en beslist; een machine vertaalt wat er gezegd is. Bij een voorbereide technische lezing is het verschil klein; bij een gespannen panel niet.
Wat men vraagt
- Werkt het als de spreker snel praat of accent heeft?
- Met accent goed: het is getraind op echte stemmen, niet op studiostemmen. Snel ook, al loopt alles meer in elkaar naarmate de spraak zich opjaagt — en dat overkomt een luisterend mens net zo.
- En als de spreker halverwege van taal wisselt?
- Een ruimte heeft één brontaal ingesteld. Wisselt iemand, dan komt dat deel slechter uit. Bij sessies waarvan bekend is dat het gebeurt, is één ruimte per sprekerstaal het verstandige.
- Kan het publiek vertaalde vragen stellen?
- Ja, als de vraag via een op de tafel aangesloten microfoon gaat. Wat de tafel niet bereikt, wordt niet gehoord.
- Wat kost een congres van twee dagen?
- Het wordt op spraak gerekend: twee dagen van acht uur met vijf uur echte lezingen per dag is tien uur spraak. In vier talen is dat 20,5 uur tegoed. Op de prijspagina staat de som met de cijfers van elk pakket.